Psychoterapia dzieci

Psychoterapia dzieci odbywa się głównie przez zabawę. Zapewne trudno sobie wyobrazić, że młody człowiek przyjdzie do psychoterapeuty, mówiąc: „mam problem z…”, prawda? To się raczej nie zdarza, w każdym razie nie od razu – zamiast tego dziecko chce się bawić, rysować, grać…

Początkowo wszystkie te formy zabawy mają charakter diagnostyczny – psychoterapeuta przez uczestnictwo i obserwację dziecka wyodrębnia jego podstawowe trudności, niezaspokojone potrzeby i deficyty rozwojowe. Dzięki temu, w dalszej części terapii, zabawa może mieć charakter naprawczy, czyli korektywny. Wszystko po to, żeby dziecko było w stanie pokonać trudności i dalej rozwijać się w jak najlepszym stopniu.

Do osiągnięcia wspólnego sukcesu są jeszcze potrzebni rodzice. Dlatego proces psychoterapii jest poprzedzony konsultacjami rodzinnymi (w zależności od potrzeb: z samymi rodzicami albo razem z dzieckiem lub dodatkowo z obecnością rodzeństwa) w celu omówienia istniejących trudności, które zauważają rodzice, dotychczasowego rozwoju dziecka, a następnie zawarcia kontraktu. Konsultacje są kontynuowane w trakcie całego procesu, przeważnie z częstotliwością 1x w miesiącu, a więc po wstępnych konsultacjach (zwykle trzech, w tym jednej z samym dzieckiem), odbywają się 3 sesje z dzieckiem, a następnie konsultacja rodzinna, ponownie 3 sesje z dzieckiem, konsultacja rodzinna itd.

W czasie kolejnych konsultacji można omówić postępy w terapii (ewentualnie trudności, które je uniemożliwiają lub hamują), sposoby postępowania z dzieckiem w domu, a w końcu zakończenie pracy terapeutycznej.


Psychoterapeutki: Iwona WyrwickaKatarzyna Grabowska

powrót do OFERTY